Het sympathische zenuwstelsel bestaat uit een rij zenuwknopen naast de wervelkolom (de grensstreng). Enkele sympatische zenuwknopen bevinden zich in de buik.

Het sympathisch zenuwstelsel reageert op gevaar en brengt het lichaam in staat van paraatheid. Er kan worden overgegaan op de overlevingsmechanismen van “vechten, vluchten of bevriezen”. Ooit bedoeld om ons veilig te stellen voor gevaarlijke dieren, maar nu soms ook te zien als er een toets gemaakt te worden. 

Het sympathische zenuwstelsel activeert:

  • de hartslag wordt gestimuleerd
  • de bloedsuikerspiegel wordt verhoogd
  • de spieren worden aangespannen
  • de spijsvertering wordt geremd
  • de bloedvaten naar huid en verteringsorganen worden vernauwd
  • de luchtwegen worden wijder

Het sympatisch zenuwstelsel maakt deel uit van het autonome zenuwstelsel.

De automatische piloot van het lichaam Veel belangrijke taken in het lichaam worden verricht zonder dat we hier iets van merken. Toch zijn ze van levensbelang, denk aan de regulatie van de werking van organen, de ademhaling, de vertering en de hartslag. Dit is de taak van het autonome zenuwstelsel, het onbewuste, automatisch bestuurde deel van het zenuwstelsel. Het wordt ook wel het vegetatieve of viscerale zenuwstelsel genoemd.  Het autonome zenuwstelsel functioneert zelfstandig maar staat wel in nauw contact met de hersenen, vooral de hersenstam. Het werkt nauw samen met het hormoonstelsel en met het somatische zenuwstelsel.

Lees verder »