Gevolgen op school

Actieve reflexen kunnen ervoor zorgen dat een kind nog niet schoolrijp is. Dat houdt in dat hun zenuwstelsel nog niet voldoende ontwikkeld, rijp, is. Dingen die voor andere kinderen moeiteloos gaan zijn dan vaak een grote uitdaging. 

Op je billen op een stoel blijven zitten, bijvoorbeeld. Automatiseren. Netjes schrijven. Niet afgeleid raken. 

Als gevolg daarvan worden de kinderen vaak gezien als minder slim, lastig, lawaaiig, lui en/of ongeïnteresseerd. Ze hebben meer instructie en begeleiding nodig dan gemiddeld. Soms, met een beetje pech, worden ze zelfs op een negatieve manier benaderd

Het kind kiest hier niet voor!

Het sneue is dat het kind wordt afgewezen op dingen waar hij geen controle over heeft. Dit kan zorgen voor stress, een slecht zelfbeeld en faalangst.

Stress (door nieuwe dingen, tijdsdruk, of prikkelende informatie) zet het lichaam in de overlevingsstand. Actieve reflexen gaan onder stress nog erger opspelen en zo kom je terecht in een vicieuze cirkel van wél willen en niet of niet lang kunnen.

Compensatiegedrag

Vaak ontstaat er dan compensatiegedrag. Het kind probeert te verbergen wat hij nog niet kan. Wordt soms zelfs hyperactief om zijn vermoeidheid te overschreeuwen. Belandt in een vicieuze cirkel van pleasen of uitsloven.

Vaak zie je dat een kind zich dominant en stoer gaat gedragen, of juist heel timide, bijna autistisch, gedrag gaat vertonen. Het voortdurende compenseren is enorm vermoeiend en kan zorgen voor stemmingswisselingen.

Diagnoses

Veel kinderen hebben tegenwoordig een diagnose. ADD, ADHD, OCD, DCD, dyslexie, dyscalculie, noem maar op. Iedere diagnose heeft zijn eigen symptomen. Deze komen vaak overeen met de kenmerken van actieve primaire reflexen. Dat is logisch, want achter de meeste diagnoses schuilen een aantal actieve reflexen.

Reflex integratie kan bij veel diagnoses veel verbetering geven.